| kibKaew's profile*-*GinZa Hunsa*-*PhotosBlogLists | Help |
*-*GinZa Hunsa*-*Ready to Fly....It's time to spread my little wings July 12 come back(black)ฮาโหล เพื่อนฝูง
หลายคนคงคิดว่า เอ๋ ยัยนี่หายไปไหนอีกแล้วฟ่ะ
แหะๆ คงคอนเซ็ปไงจ๊ะ
นาน น๊าน อัพที และก็หายไปอีก
ตอนนี้ว่างมากมาย
ตั้งแต่จบมา (ราวๆ มีนา) ถึงตอนนี้ (กรกฎา)
อัจฉราก็ยังคงอยู่บ้านไม่ทำมาหากินไปเรื่อยๆ
แหะๆ
แต่อันที่จริง เราก็มีเหตุผลเนอะ
พักซะก่อน เพราะเดี๋ยวทำงานก็ไม่มีเวลาพักผ่อนแล้น
ตักตวงความสบายไปก่อน
ก่อนที่จะตักตวงประสบการณ์และความรู้
กับงานที่เราใฝ่ฝันมาตลอด
นั่นคือ
คนเก็บค่าทางด่วน แป๋วๆๆ
อะล่อเล่น
นั่นคืออออออ
แอร์โฮสเตส หรือ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินนั่นเอง
โห ตอนรอผลตรวจร่างกายนะ
ใจจะวายเอาให้ได้
แต่ก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยดี
คืนประกาศผล....
อัจฉราก็เปิดเน็ตคนเดียวอย่างตุ้มๆ ต่อมๆ
พอประกาศว่าได้ เท่านั๊นนนหล่ะ
กรี๊ด คะ กรี๊ดลั่นบ้านตอน 5 ทุ่มกว่าๆ
ดีที่ข้างบ้านไม่ขว้างกะละมังมา
ณ วันนั้นถึงวันนี้
ไม่เคยคิดเลยว่า มันผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน
เหมือนกับวันแห่งความสมหวังอีกขั้นหนึ่งของชีวิต
....
...
..
.
วันรับปริญญา
วันแห่งความภาคภูมิใจของชีวิตและครอบครัว
แม่บอกว่า
เร็วเนอะ แม่ยังจำวันที่พาหนูไปสอบเข้าไปเซนต์โยได้เลย
เผลอแปปเดียว เรียนจบปริญญาตรีแล้ว
เวลานี่มันผ่านไปเร็วจริงๆ
เวลานำพาเราเดินทางต่อไปเรื่อยๆ
ไม่มีที่สิ้นสุด
จากบันได้อีกขั้นหนึ่งที่เราเคยคิดว่า เป็นที่สุดของชีวิตแล้ว
และเวลาอีกอะแหละ ที่ทำให้เรารู้จักกับก้าวต่อๆ ไปของชีวิต
(งง ว่ะ ถ้าอ่านแล้วงง ก็ลองใช้ใจอ่านดูนะ แหะๆ เน่าใช้ได้เลยตู)
motto : Everyone need a mirror !! May 29 ตามความฝัน........ของตัวเองกาลเวลาพัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เผื่อแพล๊บเดียว เรียนจบ 4 ปีแล้วฉาน
ทำไมมันเร็วเยี่ยงนี้
ยัง ยังไม่จบครับพี่น้อง.......คร๊าบ
ตอนนี้ก็ถึงเวลามองหาอนาคตกันต่อไป
ใครมีความฝันก็ทำความฝันให้เป็นจริงกันอย่างขมีขมัน
ส่วน........ฉัน
ก็อยู่ในช่วงนั้นเช่นกัน
เมื่อวานผลประกาศว่า
คุณผ่านการสัมภาษณ์รอบสองแว้นนนนน
กรี๊ดบ้านแตกเลย
แม่วิ่งลงมาดูใหญ่เลย แล้วถามว่า....
ทะเลาะอะไรกันลูก
เมื่อแม่ได้ทราบความแถลงไขแล
ก็กอดเราอย่างดีใจสุ๊ด สุด
พ่อเองก็ไม่แพ้กัน
ณ เวลานั้น
เราก็รู้สึกได้ว่า....
การที่เราได้ทำหน้าที่ลูกที่ดี ทำให้พ่อแม่มีความสุขอย่างที่สุด
มันเป็นอย่างนี้ นี่เอง
การสัมภาษณ์รอบสองนี้ อาจเป็นจุดสิ้นสุดสำหรับบางคน
แต่สำหรับเรา อิ่มและบัว
มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการเดินทางเท่านั้น
ยังเหลือด่านให้ฝ่าฝันอีกมากมาย
แต่สำหรับเราแล้ว
ไม่ว่าจะหนักหนา หรือทรมานยังไง
เราก็จะพยายามอย่างสุดๆๆ ไปเลย
แหม ความฝันของเราจะปล่อยให้หลุดมือไปได้อย่างไร
กว่าจะได้มา มันไม่ง่ายเลย
และสิ่งที่ยากไปกว่านั้นคือ
เราจะรักษามันไว้ได้ขนาดไหน
..ชิมิ..
อิอิ วันนี้มาซะซึ้งเลย
ขอสักวันหล่ะกันนะ เพื่อน
ปล. นี้พวกเพื่อนสุดที่รักจ๋า ตอนนี้อัจฉราอัพเสปซแล้นน๊า
(ฉันทำตามสัญญาแล้วน่ะ อีป้า แต่ก็ต้องรอผลตรวจร่างกายอีกอ่า
แต่จะพยายามฟิตเต็มที่เลยแก)
อ๋อ ปล.ที่สอง อัพครั้งนี้แล้ว คงเว้นไปอีกสักพักเน้อ เหอๆ
มีเวลาแล้วจะมาบอกเล่าเก้าสิบถึงเรื่องราวของฉาน ที่พวกแกอยากฟัง (หรือป่าว) March 07 Good Bye Seniorแหม ในที่สุดก็ได้เวลาอัพสเปซสักสองที
หลีงจากที่หายหน้าหายตากันไปนาน
มีแต่คนเรียกร้องให้ดีเจแก้วกลับมา
เพื่อบรรยายเรื่องราวอันน่าสนใจของสาวน้อยผู้มากความสามารถผู้นี้
เธอคือ อัจฉรา ผิวสุวรรณ
แหะๆๆ ไปนู้นเลย
เฮ้อ อยากจะถอนหายใจยาวๆๆ สัก 89 ที
ในที่สุด สิ่งที่รอคอยมานานแสนนาน
ก็มาถึงแล้ว
ฉันเรียนจบแล้ว......
......
แล้วไงต่ออ่ะ
เวลาที่รอคอยทำไมมันมาถึงเร็วจังเลย
ตดแค่สองทีก็มาถึงแล้ว
แต่พอมาถึงแล้วก็รู้สึกใจหายยังไงไม่รู้
มันเป็นเหมือนวัฏจักรของชีวิต
มีพบ....ก็ต้องมีจาก
แต่มันก็ต้องทำใจนี่นา
เฮ้อ แต่จะทำยังไงได้
คงไม่มีใครหยุดเวลาให้ไม่เดินผ่านไปได้หรอก
มีแค่จะต้องยอมรับมัน
และซึมซับความรู้สึกที่ดีๆ เหล่านี้ไว้
อยู่ในก้นบึ้งของความรู้สึก
เผื่อว่าวันไหนเราคิดถึงมัน
จะได้เอาออกมา
แล้วนึกย้อนถึงวันวานยังหวานอยู่ของชีวิตในช่วงนักศึกษาอันสดใส
เพื่อนจ๋า เวลา 4 ปีมันผ่านไปเร็วจังเลยเนอะ
(เรียนต่ออีกม๊ะ อิอิ ไม่เอาหรอก)
อาจารย์ขา ขอบพระคุณที่ทำให้หนูได้มีความสุขกับทุกๆ วันในศิลปากรนะคะ
รูมเมทสาว (ไม่สวย) แล้วเราจะนอนคนเดียวได้ไหมหน๋อ นอนคนเดียวมันเหงาเนอะ
ไม่มีใครคุยเป็นเพื่อน ไม่มีใครให้แกล้ง
(คงต้องพูดคนเดียวแล้วหล่ะ บ้าแน่ฉาน)
motto : การแยกจาก จะทำให้เราโตขึ้น และพร้อมจะก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
แล้วพบกันใหม่....เพื่อน
December 13 ครั้งหนึ่งในชีวิต คุณคือผู้พิชิตภูกระดึงโอ้โห ไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่าฉันจะเอาชีวิตกลับมาจากภูกระดึงได้
เห็นใครเคยบอกว่า ถ้าอยากจะพิสูจน์แฟนหรือเพื่อนนะ
ให้ไปที่ภูกระดึงได้เลย
ตอนแรกก็ไม่เชื่อหรอก
แต่..........
พอลองดูแล้ว
บอกได้คำเดียวว่า
จรืงๆๆๆๆๆๆ ว่ะ
หลายคนให้คำนิยามของภูกระดึงเอาไว้ว่า
"เดิน เดิน เดิน แล้วก็เดิน"
แต่สำหรับเราแล้ว
ภูกระดึงคือ "ทุกรสชาติ ทุกอารมณ์"
ใครอยากรู้นะ ว่าเป็นยังไง ลองเองสิค่ะ
แล้วคุณจะรู้ว่า ภูกระดึง สมคำล่ำลือหรือป่าว
สนุกจริงๆๆๆ
แต่.........
อย่าชวนไปอีกนะเฟ้ย
เข็ดแว้ว
ระยะทางการเดินทางขาขึ้น
5 กิโล กว่าๆ
อัจฉราและผองเพื่อนใช้เวลา 9 ขั่วโมงค่า
นานโคตะระ เลย
วันต่อมาค่า เดินต่อบนภูอ่ะหล่ะ
อีกประมาณ 18 กิโล
(ไม่ให้พักผ่อนกันเล้ย)
ขากลับ รองเท้าฉานขาด ปากเหวิ่ง
เอ้ย แหว่งเลย
โชคดีที่อาจารย์จรัญให้ยืมรองเท้า
ขาลงใช้เวลาทั้งสิ้น 5 ชั่วโมง
โห แทบจะสิ้นใจกันเลยทีเดียวเชียว
ขาลงนะ สุดยอดเลย
แทบจะกลิ้งลงมาได้เลย
แมร่ง ทั้งชัน ทั้งลื่น
มีคำถามถามว่า "กลับจากภูกระดึงคุณได้อะไรมาบ้างค่ะ"
คำตอบที่ 1 - ได้ความปวดเมื่อยคร๊า
เดินอย่างกับคนแก่เลย ขึ้นก็โอย ลงก็โอย
คำตอบที่ 2 - ได้มิตรภาพและรู้ว่าเพื่อนห่วงใยเราแค่ไหน (แอ๊บ เน่า หน่อยนะ)
ขอบคุณกิ๊กนะ ที่คอยช่วยเหลือเราตลอดเวลา ถ้าแกไม่ไป เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
เราจะเอาชีวิตรอดกลับมาได้ครบ 32 หรือป่าว อิอิ
เมย์ - ขาขึ้น ป้าแก โคตรแอนนาไจย์เซอร์เลย
ป้าดึงฉานตลอดเลย คอยดูแลเราด้วย ขอบใจเหมือนกานน่ะ จุ๊บๆ
หญิง - ถึงแม้ขาขึ้น แกจะไม่ได้รับรู้ว่า พวกฉานแวะกันทุกซำ
แต่ขาลงแกก็คอยช่วยทุกคนตลอด
เอม - ถึงแม้เราจะไม่ได้ช่วยแก (เพราะเราก้อเอาตัวแทบจะไม่รอดเหมือนกัน) แต่เราก็เป็นห่วงแกนะเฟ้ย
อาจารย์จรัญ - ถ้าไม่ได้อาจารย์ พวกหนูก็คงไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี ขอบคุณอาจารย์มากๆๆ ค่ะ
motto : ครั้งหนึ่งในชีวิต อัจฉราคือผู้พิชิตภูกระดึง November 30 ทำดีให้พ่อดูตอนนี้มีเพลงของ AF
ร่วมกันร้องเพลง
เนื้อหาดีนะ
เลยอยากเอามาฝากกัน
ใครสนใจหาฟังกันได้นะจ๊ะ
วันยังเวียนไป หนทางยังยาวไกล ก็ยังเป็นคนเดิม.. ไม่เปลี่ยน
วันที่ฉันล้ม เป็นคนที่คอยรับ จับมือก้าวเดินต่อไป.. เธอรู้..ฉันหมายถึงอะไร อืม.. คงเป็นคำตอบเดียวกันแหละ เรารุ้สึกถึงความหมายที่ยิ่งใหญ่ วันจะเวียนไป ฤดูจะเวียนไป ฉันมีกำลังใจ..ยิ่งใหญ่ ใจไม่ให้แล้ง พื้นดินไม่ให้แล้ง หยาดฝนโปรยมาจากไหน... รู้ซึ้งถึงคำตอบ อยู่ในใจ รู้ไหมในคำตอบ คืออะไร ... รักนั้นคือคำตอบ ที่แสนยิ่งใหญ่ ตั้งแต่ได้จำความ เติบโตด้วยความรักและห่วงใย ก้าวได้อย่างใจคิด ก้าวไปทีละนิด..ด้วยแรงใจ ทุกสิ่งที่ดีงาม พ่อคอยให้คำสอน..อยู่ร่ำไป ทำสิ่งดี ๆ ไว้ สักวันเติบโตไป ต้องได้ดี ทำดีให้พ่อรับรู้ ให้พ่อชื่นใจ เริ่มแต่วันนี้ เริ่มที่เราก่อน ทุกสิ่งที่พ่อสอนไว้ ให้ลูกเข้าใจ จดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ จะทำดีให้พ่อดู อยากจะตอบแทน ในพระคุณยิ่งใหญ่ ด้วยหัวใจทั้งหมด จะทดจะแทนคุณแผ่นดิน และแผ่นดิน... ผืนนี้ พ่อสร้างไว้ ให้ลูกได้พักพิง สร้างทุกสิ่ง ให้ทุกอย่าง
ลูกขอกราบ จะทดแทนด้วยความดี ทุกก้าวที่เดินไป พ่อเคยบอกเอาไว้ อยู่ทุกที ให้ทำเพียงพอดี อย่าทำเกินกำลังจนมากไป จะอดและจะทน สักวันจะมีผล ให้ได้ชื่นใจ จะทำดีเอาไว้ และจะเป็นคนดี ให้ได้ดี ทำดีให้พ่อรับรู้ ให้พ่อชื่นใจ เริ่มแต่วันนี้ เริ่มที่เราก่อน ทุกสิ่งที่พ่อสอนไว้ ให้ลูกเข้าใจ จดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ จะทำดีให้พ่อดู ทำดีให้พ่อรับรู้ ให้พ่อชื่นใจ เริ่มแต่วันนี้ เริ่มที่เราก่อน ทุกสิ่งที่พ่อสอนไว้ ให้ลูกเข้าใจ จดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ จะทำดีให้พ่อ.. ...รับรู้ ให้พ่อชื่นใจ เริ่มแต่วันนี้ เริ่มที่เราก่อน ทุกสิ่งที่พ่อสอนไว้ ให้ลูกเข้าใจ จดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ จะทำดีให้พ่อ.. ...รับรู้ ให้พ่อชื่นใจ เริ่มแต่วันนี้ เริ่มที่เราก่อน ทุกสิ่งที่พ่อสอนไว้ ให้ลูกเข้าใจ จดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ จากนี้และเรื่อยไป จะทำ..ดี..ให้....พ่อดู motto : จะทำดี ให้พ่อดู November 28 มาแล้ว ยังดีกว่ามาช้า (มั๊ก มั่ก)แหม เห็นเจ๊หายไปนาน
คิดถึงกานละสิ
เพื่อนพ้องทั้งหลายคงแอบด่าฉานอยู่ในใจ
(บางคนก็นอกใจ)
ว่าเมื่อไหร่ อัจฉราสาวพราวเสน่ห์จะได้ฤกษ์แต่ง
เอ้ย อัพสเปซซักกะที
วันนี้ หล่ะ
ฝันของพวกเธอจะเป็นจริง
ด้วยอิทธิฤทธิ์ (พี่ชาย)ของฉานผู้นี้ นี้เอง
เปิดเทอมจนจะสอบกลางภาคแล้ว
แหม วันเวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน
ยังนึกถึงวันแรกในศิลปากรได้เลย
ตอนนั้นยังไร้เดียงสาเสียจริง
(ตอนนี้ก็ยังไร้เดียงสาอยู่น่ะ ด่าใครไม่เป็น จริงๆ)
เฮ้อ เผลอแผล็บเดียว 4 ปีแล้ว
แก่ชิบเลย (ทุกคนอ่ะหล่ะ)
แก่วิชานะ อย่าคิดมาก
แหม เรียนมาตั้ง 4 ปี จะไม่ให้ฉลาดขึ้นเลยก็คงจะไม่ได้ จริงม๊ะ
จริง (ตอบเองซะ)
อุ๊ย พอก่อนดีกว่า
เดี๋ยววันหลังไม่มีอะไรให้เขียน
จะโดนด่าอีก ว่าไม่อัพ
อิอิ
จะมาอัพบ่อยๆๆ น๊า
motto : ความรักก็เหมือนดอกกุหลาบ
ถ้าหากจับให้ถูกที่ เราก็คงจะไม่ต้องเจ็บ
เพราะฉะนั้น ก่อนที่จะสัมผัสมัน
เราก็ควรจะดูให้ดีก่อน
จะได้ไม่ต้องเจ็บไง
(ยาวเกิ๊น)
June 09 เปิดเทอมแล้นเปิดเทอมแล้น
ในที่สุดก็จะเปิดซะที
ปิดมาซะนานเชียว
นานจนอยากเรียนเลย
อิอิ ผิดปกติไหมหน๋อ
motto : นึกมะออกจ้า
|
||||
|
|